แม้ห้องในกุฎิจะมีเพียงผมพำนักอยู่คนเดียว

แต่ก็ใช่ว่าจะอยู่คนเดียวจริงๆ

บรื๋อ…

.

.

อย่าคิดอะไรน่ากลัวอย่างนั้น

มันคือสัตว์ร่วมห้องที่ไม่ได้รับเชิญทั้งหลาย

อันดับแรก คือ มด

เข้าใจว่าเบื้องหลังแผ่นกระดานที่ผมนอนอยู่ทุกคืน น่าจะมีสถานนิวาสของเจ้าพวกมดเหล่านี้ปลูกสร้างอยู่

ผมเรียกว่า “มดงง” เพราะมันมักจะไม่ค่อยเดินเป็นแถวเป็นแนว แต่จะมาแบบสะเปะสะปะ ตรงนี้ตัว ตรงโน้นสองตัวบ้าง สามตัวบ้าง

จับแนวทางที่จะกำจัดมันไม่ได้เลย ลองหลายวิถีทางเช่นเอาผงฟูโรย เอาฟองน้ำชุบน้ำส้มสายชูเช็ดรอบๆห้อง เอาพวกยาหม่องมาป้าย ก็เอาไม่อยู่ ครั้นจะโรยยาฆ่ามดกันมด ก็กลัวว่าตัวเองจะสูดผงยาตายเสียก่อน

เมื่อมองไปรอบๆห้องก็จะเห็นรอยชอล์คขีดกันมดอยู่เต็มไปหมด คาดว่าผู้อยู่อาศัยเก่าคงได้สู้รบปรบมือกับมันมาไม่ใช่น้อย มดงงพวกนี้จะตัวเล็กๆสีแดง เดินงงๆมาบริเวณที่ผมนอน หากเราเผลอเอาอวัยวะของร่างกายไปขวางทางมันก็จะโดนกัดเป็นตุ่มแดง วันหนึ่งๆไม่รู้ว่าต้องโดนกี่ตุ่มต่อกี่ตุ่ม ซึ่งผมต้องขออนุญาติทำบาปเพื่อความสงบของตัวเอง คอยชิงกำจัดมันก่อน หากสายตาได้กวาดไปเห็นพอดี ซึ่งยิ่งนานวันก็ยิ่งหลอน พอเอนๆนอนบนเสื่อ ตาก็ต้องคอยควานหามันทุกที

“มด” อีกพวกหนึ่ง เป็นพวก “มดเหม็น” พวกนี้จะตัวเล็กยิบๆ แต่หากเผลอไปฆาตกรรมมันเข้ามันจะปล่อยกลิ่นเหม็นๆออกมา แต่ไม่ค่อยจะรบกวนผมเท่าไรนัก เพราะมันจะไม่เข้ามาบริเวณที่ผมนอน(ผมพยายามเป็นอย่างยิ่งที่จะนอนให้กลางห้องที่สุด) ยกเว้นจะเผลอๆ วางอาหารไว้ในที่ๆไม่ปลอดภัย(จากพวกมัน) นั่นเป็นสาเหตุหนึ่งที่ห้องผมจะไม่มีอาหารที่ไม่ได้บรรจุ seal อย่างดีเก็บเอาไว้เลย

อันดับต่อมา คือ แมลง

ช่วงแรกๆของการบวช จะมีพวกเพลี้ยมาตอมไฟยั้วเยี้ยไปหมด และพวกนี้มันจะกัดคันมาก เริ่มแรกผมไม่มีมุ้ง(ตอนหลังมีมุ้งแล้วค่อยสบายใจหน่อย) หากเผลอเปิดไฟในห้องเอาไว้มันจะมาเกาะที่มุ้งลวดด้านนอกเต็มไปหมด ก่อนเข้าห้องซึ่งต้องผลักมุ้งลวดเข้าไปก็ต้องระวังไม่ให้มันตามเข้าไปด้วย และที่เราคิดเราปิดไฟแล้วมันก็จะไปที่อื่นก็หาไม่ ตอนเช้าจะพบว่ามันนอนตายเต็มพื้นห้องไปหมด (เข้าใจว่าวงจรชีวิตมันคงสั้น)

ทีนี้มันจะเป็นวัฎจักรตามหลักห่วงโซ่อาหารกันครับ

พอมีแมลง มันก็จะเรียกสัตว์เหล่านี้มาด้วย

จิ้งจก - ทุกวันตามมุมห้องของผมจะต้องมีขี้จิ้งจกตกอยู่ บางวันก็หลายกอง และหลายจุด

แมงมุม - แม้จะพยายามกำจัด แต่ก็พบว่ามันยังมีปริมาณไม่ลดลงเลย ไม่รู้ว่าเป็นลูกหลานของพวกที่เหลือรอด หรือนำเข้าจากนอกห้อง ตามรูห่างของระแนงไม้ หรือไม่ก็รูรั่วของมุ้งลวด และเมื่อมีแมงมุม ก็ย่อมมีใยแมงมุม ชักใยดักแมลงเต็มไปหมด เฮ้อ…มึงจะเยอะแยะอะไรนักหนา กวาดไปไม่กี่วัน ก็มีมาอีกแล้ว

อีกอย่างเมื่อแมลงตายบนพื้นห้อง และหากผมยังไม่ได้เก็บกวาดทันที พวกเหล่า “มดงง” ก็จะออกมาช่วยเก็บกวาดให้เต็มไปหมด ซึ่งผมก็ต้องสวมบทเพชรฆาตด้วยความจำใจ กำจัด และเก็บกวาดพวกมันไปอีกรอบ

พวกมันเหล่านี้อาจเป็นศัตรูร่วมเวรกรรมมาแต่ชาติปางก่อนของผมก็เป็นได้

หากผมได้เคยล่วงเกินเอาไว้ไม่ว่าจะชาตินี้ ชาติไหน ก็ขออโหสิกรรมด้วยแล้วกันครับผม